یادآوری عرصه سیاسی ارومیه فی مابین سال های 88 تا 92 بسیار عبرت آموز است که نباید از کنار آن ساده گذشت.

شاهین سپهراد- (انعکاس نو) یادآوری عرصه سیاسی ارومیه فی مابین سال های ۸۸ تا ۹۲ بسیار عبرت آموز است که نباید از کنار آن ساده گذشت. پس از سال ۸۸ عرصه سیاسی کشور به یکباره تقدیم اصولگرایان شد؛ اصولگرایانی که هیچ رقیبی غیر خودی نداشته و در رقابت های انتخاباتی سال ۹۲ که بر سر کرسی های شورای اسلامی شهر صورت گرفت؛ ناچارا به چند قسمت تبدیل شدند. شاید بتوان گفت که همین تقسیم بندی اصولگرایان برای رقابت بر سر کرسی های شورای شهر و وجود فضای بسته برای حضور اصلاح طلبان، سبب شد تا آفتی در تنه اصولگرایان رشد کند به نام آبادگران! آبادگرانی که ویرانگر پایه های اصولگرایی شدند!

عده ای از اصولگرایان دارای شناسنامه و کارنامه مشخص در یک جبهه قرار گرفتند و عده ای دیگر به میمنت روی کار آمدن دولت احمدی نژاد در سال ۸۸ و به دلیل مسئولیت هایی که در ستاد های آقای احمدی نژاد داشتند، یک شبه وارد عالمی از قدرت و سیاست شدند که نه تنها شایسته آن نبودند بلکه در خواب نیز تصور آن را نمی کردند. اگر نیم نگاهی به تاریخ ۲۰۰ سال گذشته ایران داشته باشیم خواهیم دید، افراد پوچی که بر منصب قدرت نشسته اند از ارتکاب به هیچ فسادی در باقی ماندن بر کرسی قدرت امتناع نخواهند کرد.

ویرانگرهای جریان اصولگرایی ارومیه با شعار “بچه های کوچه های خاکی” وارد عرصه سیاست شده و به دلیل ایمانی که به عدم شایستگی خود دارند؛ واگذاری قدرت را به منزله بازگشت به همان کوچه های خاکی می دانند و از این امر سخت در هراسند! در همین راستا نیز این اصولگرایان یک شبه؛ زر، زور و رانت را برای بقاء عمر سیاسی خود بیش از پیش به کار می گیرند. استفاده از نعمت پول نیز سیاستی بود که این ویرانگران سیاسی و توسعه ای ارومیه برای بدست آوردن پایگاه های اجتماعی به کار بردند؛ لیکن مستی پیروزی از یادشان برده که این پایگاه اجتماعی موقتی بوده و مانند شمشیر دو لبه ای سبب حذف آنان به دست همان مردم خواهد شد.

معتقدم به دلیل رشد این ویرانگران از بدنه اصولگرایی، جریان اصولگرایان معتدل طی یک اشتباهی بزرگ، انتقاد از هم طیفان افسار گسیخته خود را نوعی خودزنی تلقی کردند. این اشتباه اصولگرایان معتدل سبب حذف خودشان گردید که در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخابیه ارومیه به وضوح نمایان بود! یا شاید بهتر است بگویم، اصولگرایان ویرانگر از بیم رسوا شدن خود حتی به حذف هم طیفان معتدل روی آوردند.

در ارومیه پس از سال ۹۳ ( یک سال مانده به دهمین دوره انتخابات مجلس) دسته بندی و مرزهای جبهه های سیاسی تغییر یافت. البته نباید از یاد برد که استارت این تغییر همزمان با پیروزی دولت روحانی زده شد.اصلاح طلبان پس از ۴ سال سیاه؛ دوباره فرصت حضور در صحنه سیاسی یافتند؛ البته سیاست نرمالیناسیون دولت روحانی و ایجاد فضا برای حضور اصلاحات در عرصه سیاسی کمترین دستاورد برای اصلاح طلبانی است که دولت یازدهم پیروزی خود را مدیون آنان است.

هم اکنون پس از نرمالیناسیون نصبی در فضای سیاسی ارومیه که بعد از انتخابات ۹۲ ریاست جمهوری به نوعی در کل کشور صورت گرفت؛ خود را باید برای اصلاح فضای سیاسی از ویرانگران توسعه ای ارومیه ای آماده تر کرد.

نرمال به معنای روتین و روالمند است؛ به معنای امر عادی، که همگان به آن عادت کرده اند؛ مثل راه رفتن که عملی طبیعی است. اما تصور کنید که یک باره در مسیر راه رفتن عادی تان چاهی در زمین ایجاد شود و به آن فرو بغلتید. پدیدار شدن چاهی در زمین به یک باره، یک پدیده ابنرمال است و یک حالت خلاف عادت. پدیده ابنرمال، در برابر پدیده نرمال، همان خرق عادت است و شکستن و تخریب کردن امر عادی، عملی ضد روتین است، یا امری استثنایی. باید از سد آن گذشت! باید ابرنرمال را هرچه سریعتر به نرمال تبدیل کرد تا بتوان به راه ادامه داد؛ باید آبادگران را به وسیله مردم از عرصه سیاسی ارومیه حذف و نسبت به اصلاح وضع موجود اقدام کرد؛ چرا که آینده ارومیه بدون اصلاح امور میسر نیست.

 

 

ایمیل مستقیم: info@enekaseno.ir

3 دیدگاه:

دیدگاه‌های غیرقابل انتشار: 0 دیدگاه‌های منتشر شده: 3
    • دیدگاه علی در یکشنبه، ۳۰ خرداد ۱۳۹۵ در ساعت ۸:۱۲ قبل از ظهر

      یاشااااا قارداش. چوخ بتریدیی

      0 پاسخ
    • دیدگاه یاسر در یکشنبه، ۳۰ خرداد ۱۳۹۵ در ساعت ۸:۱۲ قبل از ظهر

      سپهراد آینده ارومیه است. احسنت جوان

      0 پاسخ
    • دیدگاه سالار در شنبه، ۲۰ آبان ۱۳۹۶ در ساعت ۱۱:۲۵ قبل از ظهر

      حرف دل همه مردم بود
      یاشا اورمو جوانه

      0 پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد الزامی نشانه‌دار هستند.*

*